Katedra świętego Wita

kwi 18, 2013 przez

Katedra świętego Wita

Jednym z piękniejszych zabytków architektury sakralnej nie tylko Pragi, ale także Europy jest katedra świętego Wita. W okresie gotyku zbudowany został chór, południowa kruchta oraz wieża katedry. Przy wznoszeniu tych elementów gotyckich został zatrudniony Peter Parler, młody architekt pochodzący z Gmund w Szwabii. Dziełem Petera Parlera jest zmiana poligonalnych kaplic, które powstały dzięki pracy francuskiego architekta Mateusza z Arras. Poligonalne kaplice zostały przebudowane na kaplice kwadratowe. Peter Parler zmienił także wygląd kaplicy świętego Wacława. Kaplica ta została przez niego znacznie powiększona. Dziełem Petera Parlera jest również wiodące do wnętrza kościoła od strony południowej wejście wraz z kruchtą i wieżą. W swoich pracach przy katedrze świętego Wita Peter Parler wykorzystał na chórze oraz w zakrystii sklepienie sieciowe, z kolei kaplica świętego Wita otrzymała sklepienie gwiaździste. Wykorzystał on również wiszące zworniki, wiele elementów poziomych, a maswerki zostały ozdobione płomienistymi motywami. Sklepienia sieciowe i gwiaździste oraz płomieniste motywy w maswerkach zostały zaczerpnięte przez Petera Parlera z późnego gotyku. Jego autorskim projektem były zewnętrzne przypory zakończone pinaklami, otwarte, spiralne schody wiodące na zewnątrz świątyni oraz wykorzystanie na zasadzie kontrastu masywnych arkad i lekkiej przeszklonej konstrukcji nad triforium. W latach 1873 -1929 do katedry świętego Wita dobudowano 3 nowe nawy. Nawy te zostały dobudowane od strony zachodniej.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Pierwszy architekt historii

kwi 18, 2013 przez

Pierwszy architekt historii

Pierwszym architektem, którego nazwisko zachowało się w pamięci potomnych był pracujący w starożytnym Egipcie Imhotep. Imhotep żył i pracował w okresie panowania faraona Dżesera, a więc w XXVII – XXVI wieku przed naszą erą. Imhotep zasłynął przede wszystkim jako twórca pierwszej piramidy schodkowej, która została wzniesiona w Sakkarze. Piramida ta została wzniesiona nad mastabą. Mastaba była do czasu wzniesienia piramidy schodkowej jedyną formą pochówku faraonów. Piramida Dżesera otoczona została nekropolią, w której wzniesiono między innymi zachowane do dnia dzisiejszego świątynie. Przy wznoszeniu piramidy schodkowej po raz pierwszy zrezygnowano z użycia tradycyjnych materiałów, które używane były w Egipcie. Po raz pierwszy drewno, trzcina i cegły, które wyrabiane były z gliny zostały zastąpione kamiennymi blokami. Piramida zbudowana przez Imhotepa składała się z sześciu mastab, które były ustawiono jedna na drugiej. Piramida ta miała wysokość 60 m, podstawa najniższej mastaby 140 na 118 m. Piramidę otaczał mur o wysokości 10 m. W czasie, kiedy zbudowano piramidę Dżesera była ona najwyższą budowlą. W uznaniu zasług Imhotepa został on uznany bóstwem. Imhotep był nie tylko autorem piramidy Dżesera, pod jego nadzorem zbudowano także wiele innych obiektów, które jednak nie są już tak znane jak piramida schodkowa. Imhotep został najprawdopodobniej pochowany w nekropoli w północnej Sakkarze. W czasach starożytnych miejsce pochówku Imhotepa uważano za miejsce o uzdrawiającej mocy.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Amfiteatr Flawiuszów czyli Koloseum

kwi 18, 2013 przez

Amfiteatr Flawiuszów czyli Koloseum

Jedną z najsłynniejszych budowli świata starożytnego, która zachowała się do dnia dzisiejszego jest amfiteatr Flawiuszów bardziej znany jako Koloseum. Budowla ta jest największą budowlą, która została zbudowana w czasach starożytnego Rzymu, mimo swego ponurego przeznaczenia do dziś budzi podziw. Rzymskie koloseum jest symbolem największych osiągnięć techniki cywilizacji rzymskiej. Amfiteatr Flawiuszów zbudowano w centrum Rzymu, w dolinie pomiędzy Palatynem, Eskwilinem a wzgórzem Celius. Prace przy wznoszeniu amfiteatru rozpoczęto już w pierwszych latach panowania cesarza Wespazjana, a więc około 71 lub 72 roku. Przy budowie Koloseum pracowalo kilkadziesiąt tysięcy żydowskich jeńców, którzy zostali przywiezieni do Rzymu po stłumieniu przez Rzymian powstania w Judei. Za panowania cesarza Wespazjana budowa Koloseum została doprowadzona na wysokość drugiej kondygnacji arkad. Trzecią kondygnację zbudowano już w okresie panowania syna cesarza Wespazjana, Tytusa. Attykę wieńczącą amfiteatr zbudowano w okresie panowania cesarza Domicjana. Amfiteatr został zbudowany na stylobacie, który zabezpieczał portyk przed deszczówką. Trzy kondygnacje arkad zbudowano z trawertynu, czwartą kondygnację tworzy attyka. W każdej z 3 kondygnacji arkad znajduje się 80 łuków, które zostały przedzielone półkolumnami. Te półkolumny zdobią filary. Dolny rząd półkolumn zbudowano w porządku toskańskim, środkowe wzniesiono w stylu jońskim, zaś najwyższe w stylu korynckim. Z 80 łuków do czasów współczesnych zachowały się jedynie 32.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Krótko o stylu gotyckim

kwi 18, 2013 przez

Krótko o stylu gotyckim

W początkowym okresie średniowiecza dominującym stylem w architekturze był styl romański. W połowie wieku XII w Europie pojawił się nowy styl w architekturze. Styl ten narodził się we Francji, a nazwano go stylem gotyckim. Pierwszą budowlą wzniesioną w nowym stylu był kościół zbudowany w położonym niedaleko Paryża opactwie Saint Denis. Kościół ten został zbudowany w latach 1140 – 1144. Inicjatorem budowy kościoła zgodnie z nowym stylem był opat Suger. Nowy styl bardzo szybko zyskał sobie popularność, w następnych latach w okolicach Paryża budowano coraz więcej kościołów właśnie w stylu gotyckim. Także w samym Paryżu w roku 1163 przystąpiono do budowy nowej świątyni, która do dnia dzisiejszego zachwyca zwiedzających. Świątynią tą jest katedra Notre Dame. Nowy styl architektoniczny charakteryzował się zastosowaniem nowych technik. W stylu gotyckim pojawiły się ostre łuki, łuki przyporowe i krzyżowo-żebrowe sklepienia. Najbardziej charakterystycznym elementem budowli gotyckich jest ostry łuk. Równie charakterystyczny element to łuki przyporowe. Podtrzymywały one zewnętrzne parcie, które wywoływał ciężar sklepienia. Zastosowanie łuków przyporowych pozwoliło na wznoszenie nawy głównej wyższej od naw bocznych. Jako zwieńczenie łuków przyporowych stosowano pinakle. Nowy styl architektoniczny bardzo szybko rozprzestrzenił się na inne kraje Europy. Dotarł on także do Anglii. Najwspanialszym przykładem budowli gotyckiej na terenie Anglii jest Opactwo Westminster. W Polsce gotyk rozwinął się pod koniec XIII wieku.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

O architekturze barokowej

kwi 18, 2013 przez

O architekturze barokowej

Jednym z ciekawszych stylów architektonicznych jest z całą pewnością styl barokowy. Od początku swojego powstania wzbudzał on wielkie emocje. Nie od razu został również zaakceptowany. Jeszcze nie tak dawno traktowano sztukę barokową jako coś, co tak naprawdę trudno do sztuki zaliczyć. Dzisiaj dostrzega się, że barok to styl niosący wielką oryginalność i efektywność. Barok to z całą pewnością wielka opozycja renesansu. Podczas gdy styl renesansowy był statyczny, cechował się umiarem i płaszczyznowością styl barokowy cechuje się monumentalizacją oraz spiętrzeniem kompozycji. Architektura barokowa z całą pewnością może więc wywoływać wrażenie przytłoczenia. Tym, co nie podobało się tym, którzy obserwowali narodziny sztuki barokowej było między innymi nie stosowani zasady równowagi. W architekturze barokowej stosuje się bowiem jeden element dominujący. To właśnie jemu podporządkowuje się wszystkie pozostałe elementy. Przykładem, który doskonale obrazuje tą cechę jest fontanna di Trevi, która znajduje się w Rzymie. W centralnym punkcie znajduje się posąg Neptuna. To właśnie jemu podporządkowane są wszystkie pozostałe elementy kompozycji. Nie można jednak nie wspomnieć o tym, że architekci barokowi również czerpali inspirację z architektury starożytnej. To jednak co tworzyli samy było dużo bardziej bogate i jednocześnie dużo bardziej skomplikowane. Architektura barokowa miała przede wszystkim zaskakiwać ogromnym efektem. W związku z tym wszystkie wzorce traktowane były przez architektów niezwykle swobodnie.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Architektura starożytnego Rzymu

kwi 18, 2013 przez

Architektura w ciągu wieków swojego istnienia przechodziła wiele przemian. Często jednak powracała do tych rozwiązań, które zostały wypracowane już w czasach starożytnych. Z całą pewnością więc architekturze starożytnej trzeba poświęcić nieco uwagi. Architektura starożytna to oczywiście architektura starożytnej Grecji oraz starożytnego Rzymu. O tej pierwszej mówi się zdecydowanie częściej. Warto więc w kilku słowach wspomnieć o architekturze starożytnego Rzymu. Architekci tworzący w okresie starożytnego Rzymu bardzo wiele inspiracji czerpali z architektury Etrusków. Nawiązywali również w swoich pracach do tego, co tworzyli starożytni Grecy. Świątynie starożytnego Rzymu wzorowane były na tych, które wznoszono w Grecji. Trzeba jednak bardzo wyraźnie podkreślić, że wzorowanie nie oznacza w tym wypadku kopiowania. Świątynie te nosiły ślady swojego własnego stylu. Większość świątyń starożytnego Rzymu to obiekty, które powstawały na planie prostokąta. Podobnie jak świątynie greckie tak i świątynie rzymskie ustawiano na podwyższeniu. W tym wypadku nie były to jednak trzy stopnie a podium. Do wnętrza świątyni prowadziły schody, które znajdowały się tylko z jednej stron. Od frontu znajdował się bardzo głęboki portyk, który był pięknie zdobiony. To właśnie te elementy są zapożyczeniem od Etrusków. Podobnie jak w przypadku świątyń w starożytnej Grecji tak również w Rzymie ludzie nie mieli do nich wstępu. Świątynie były bowiem miejscem gdzie mieszkało bóstwo. Zdarzało się również, że świątynie rzymskie wznoszone były na planie koła, ale była to rzadkość.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Strona 1 z 212