O renesansowych pałacach

kwi 18, 2013 przez

O renesansowych pałacach

Przykładem świeckiego budownictwa renesansowego w Pradze jest letni pałac królewski Belweder, który znajduje się w Ogrodzie Królewskim nieopodal zamku. Letni pałac królewski został zbudowany w latach 1538 – 1552. Jego autorem był włoski architekt Paola della Stelli. Pałac ten jest jednym z najpiękniejszych przykładów renesansowej architektury poza terenem Włoch. Pałac Belweder nazywany jest często „pałacykiem królowej Anny”. Pałac przyjęto tak nazywać od jednego z reliefów, które zdobią pałac. Relief ten przedstawia Ferdynanda I, który podaje kwiat królowej. Budowę pałacu przerwano w roku 1541 z powodu pożaru. Paola della Stella nie dokończył swojego dzieła. Końcowy etap prac przy budowie pałacu został powierzony nadwornemu architektowi królewskiego, którym był Bonifaz Wohlmut. Innym obiektem wartym uwagi jest znajdujący się w Ogrodzie Królewskim wzniesiony w stylu renesansowym Pawilon Gry w Piłkę. Pawilon ten powstał w latach 1567 – 1569 według projektu Bonifaza Wohlmuta i Ulrica Avostalisa. Przy placu Hradczańskim uwagę zwraca z kolei renesansowy pałac Schwarzenbergów. Autorem tego pałacu był Augustin Vlach. Pałac wzniesiono w latach 1545 – 1563. Ściany pałacu są gładkie i masywne. Zdobi je proste sgraffitowe boniowanie, renesansowe szczyty i okna oraz ćwierćkolisty gzyms z lunetami w stylu renesansu północnowłoskiego. Po II wojnie światowej w pałacu mieściło się Wojskowe Muzeum Historyczne. Od 2002 roku pałac jest własnością Galerii Narodowej. Od 2008 roku Galeria Narodowa prezentuje w pałacu wiele wystaw.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Wybitny Dominik Merlini

kwi 18, 2013 przez

Wybitny Dominik Merlini

W okresie późnego baroku i w okresie klasycyzmu w Polsce pracował wybitny włoski architekt Dominik Merlini. Dominik Merlini żył w latach 1730 – 1797. Pracę w naszym kraju rozpoczął w roku 1750. Do Polski zaprosił go król Stanisław August Poniatowski, Dominik Merlini pozostał w naszym kraju już do końca swojego życia. W roku 1761 Stanisław August mianował go architektem królewskim, w 1773 został mianowany architektem Rzeczypospolitej. Pracował nie tylko dla króla, ale także dla związanej z królewskim dworem arystokracji. Dla króla Stanisława Augusta przebudował Zamek Ujazdowski, przebudował także wnętrza Zamku Królewskiego oraz zamkową bibliotekę. W roku 1774 otrzymał zlecenie zbudowania Łazienek Królewskich. Był to zespół pałacowo-parkowy, który powstał w stylu neoklasycznym. W skład Łazienek Królewskich weszły takie obiekty jak Pałac na Wyspie (Merlini dokonał jego rozbudowy), pałac Myślewicki, Stara Pomarańczarnia i teatr oraz Biały Domek. Dzięki Merliniemu Łazienki nabrały charakteru eleganckiej willi. Były przejawem nowego stylu architektonicznego. Stały się prawdziwą perłą architektury okresu oświecenia. Dominik Merlini przebudował także zbudowany około roku 1643 pałac Kazimierzowski. Dominik Merlini zbudował również pałacyk Królikarnia. Budowa Królikarni trwała od 1782 do 1786 roku. Królikarnia została zbudowana na planie kwadratu. Projektując ją Merlini wzorował się na willi Almerico-Capra. Dziś Królikarnia jest siedzibą muzeum słynnego rzeźbiarza, Xawerego Dunikowskiego.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Bazylika świętego Piotra

kwi 18, 2013 przez

Bazylika świętego Piotra

Najwspanialszą świątynią chrześcijańską jest bazylika świętego Piotra w Rzymie. Pierwotna świątynia została zbudowana przez cesarza Konstantyna w miejscu, w którym znajdować się miał grób świętego Piotra. Ta pierwotna budowla była bazyliką paleochrześcijańską. Swój obecny wygąd bazylika zawdzięcza wielokrotnie dokonywanym przebudowom. Po raz pierwszy przebudowy bazyliki dokonano w roku 1506. Podczas kolejnych prac pracowało przy niej wielu architektów i artystów: Bramante, Rafael, Sangallo i sam Michał Anioł. Michał Anioł zaprojektował bazylikę na planie krzyża greckiego oraz zwieńczył sylwetkę bazyliki kopułą z podwójnym sklepieniem. W wieku XVII dokonano kolejnej zmiany. Na polecenie papieża Pawła V plan krzyża greckiego, który charakteryzuje się równymi ramionami, kształt bazyliki został zmieniony na bazylikę na planie krzyża łacińskiego. Także w XVII wieku powstał nowy projekt placu (znany nam dzisiaj) przed bazyliką. Plac przed bazyliką został wówczas otoczony dwoma półkolami kolumn. Do wnętrza bazyliki prowadzą wspaniałe schody, które zaprojektował Bernini. Fasada bazyliki ozdobiona jest rzędem balkonów. Środkowy balkon nazywany jest Loggią Błogosławieństw. Warto zwrócić uwagę na znajdujący się poniżej portal Maderny, który zdobią bardzo cenne mozaiki, między innymi mozaika „Navicella”, której autorem jest Giotto. Wnętrze bazyliki kryje wiele kaplic. Wielu wrażeń dostarcza nie tylko wnętrze bazyliki, ale także wizyta na kopule bazyliki. Na kopułę można wejść pieszo lub dostać się windą.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Zabytki architektoniczne Hiszpanii

kwi 18, 2013 przez

Zabytki architektoniczne Hiszpanii

Zabytki architektoniczne na terenie Hiszpanii różnią się od zabytków architektonicznych, które możemy podziwiać w innych krajach Europy. Wiąże się to z arabskimi wpływami na architekturę tego kraju. Na terenie Hiszpanii znajdziemy przede wszystkim wiele meczetów. Obowiązkowym elementem każdego meczetu jest mihrab, czyli półkolista wnęka wykonana w ścianie, która zwrócona była w stronę Mekki. W każdym meczecie znajduje się również zabudowany, czworokątny dziedziniec z umieszczoną na nim studnią przeznaczoną do rytualnego obmywania. Obok meczetów budowano minarety. Na wschodzie Hiszpanii minarety miały kształt kolumny, na zachodzie minarety miały kształt czworokątny. Architektura islamska to architektura, która charakteryzuje się także bardzo bogatą ornamentyką. Ornamenty te umieszczano przede wszystkim w łukach pomiędzy kolumnami oraz na sklepieniach. W architekturze na terenie Hiszpanii bardzo często wykorzystywane były łuki ostre, wachlarzowe, koniczynowe oraz podkowiaste, które nazywano także oślim grzbietem. Jednym z najpiękniejszych przykładów architektury arabskiej na terenie Hiszpanii jest znajdujący się w Kordobie meczet Abd-ar-Rahmana, który został zbudowany w VIII wieku. Szczytem kunsztu architektury arabskiej na terenie Hiszpanii jest także budowana od XIII do XV wieku Alhambra, którą zbudowano w Granadzie. Po okresie rekonkwisty na terenie Hiszpanii wznoszono wiele budowli w stylu mudejar. Styl ten jest połączeniem elementów architektury muzułmańskiej i chrześcijańskiej.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

O obiektach chrześcijańskich

kwi 18, 2013 przez

O obiektach chrześcijańskich

W okresie IV wieku chrześcijaństwo zostało uznane za religię państwową. W okresie tym zaczęła się więc era wznoszenia nowych obiektów sakralnych. Wznoszone w tym okresie świątynie wzorowano na rzymskich bazylikach sądowych. Nowe kościoły budowane były na planie prostokąta. Wnętrza świątyń dzielono na 3 lub na 5 naw. Nawa środkowa była nawą najwyższą. Pokrywał ją dwuspadowy dach nazywany dachem siodłowym. Nawę środkową oświetlały okna, które wycinane były w górnych częściach ścian bocznych. Nazwy boczne były niższe od nawy środkowej. Od nawy głównej oddzielone one były rzędem kolumn. Ich strop, podobnie jak strop nawy głównej, był belkowany. Nawy boczne przykrywał dach jednospadowy, który nazywany był dachem pulpitowym. Nawy boczne oświetlały ciągi okien. Wejście do świątyni sytuowano w węższej, najczęściej zachodniej, części budowli. Poprzez to wejście można było wejść do zabudowanego podwórza, które miało kształt kwadratu. Po stronie przeciwnej do wejścia, już we wnętrzu bazyliki, budowano półkolistą wnękę. Wnęka ta nosiła nazwę absydy. Było to miejsce przeznaczone dla kapłana, który celebrował liturgię. Tuż przy budynku bazyliki wznoszono dzwonnice. Dzwonnice budowane były na planie kwadratu. W pobliżu bazyliki budowano także niewielkie rotundy, które pełniły rolę baptysterium. Do budowy pierwszych świątyń chrześcijańskich wykorzystywano kamień, który przekładany był cienką rzymską cegłą. Prawdopodobnie najstarsza świątynia chrześcijańska w naszym kraju została odkryta w 2009 roku na Ostrowie Tumskim w Poznaniu.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Styl romański w architekturze

kwi 18, 2013 przez

Architektura to kilkanaście różniących się między sobą stylów, które dominowały w różnych epokach i charakteryzują się innymi elementami. Wśród stylów, które z całą pewnością zasługują na uwagę znajduje się styl romański. Z pewnością każdy z nas nieraz widział budowlę w stylu romańskim. Większość z nas z pewnością nawet o tym nie wiedziała. Aby następnym razem tego nie przegapić warto wiedzieć czym charakteryzuje się styl romański w architekturze. Większość budowli w stylu romańskim to oczywiście kościoły. Dlatego też najlepiej na przykładzie kościoła omówić charakterystyczne cechy tego stylu. Znaczna część budowli sakralnych, które wznoszono w stylu romańskim powstała na planie krzyża. Chodzi oczywiście o krzyż łaciński. Nie bez znaczenia było rozmieszczenie soi. Ta dłuższa zawsze musiała być położona na linii wschód – zachód. To właśnie ta oś wyznaczała główną nawę. Na linii, która wyznaczana była przez krótsze ramię krzyża, na którym położony był kościół lokowano transept, który określa się również mianem nawy poprzecznej. Sklepienie, które charakterystyczne jest dla stylu romańskiego to sklepienie kolebkowe. W budowlach w stylu romańskim wykorzystywano również sklepienie krzyżowe. Stosowanie sklepienia tego rodzaju było jednak dużo bardziej skomplikowane. Wszystko przez to, że ten rodzaj sklepienia można stosować tylko wtedy, kiedy budowla powstała na planie kwadratu. Okna w budowlach w stylu romańskim były nieliczne. Kończyły się one półkoliście. W bardzo masywnych ścianach często były wręcz niedostrzegane.

czytaj dalej

Podobne wpisy

Tagi

Podziel się

Strona 1 z 212